Jesteś niezalogowany  |   Administrator
23 paĄdziernika 2018 r.
Aktualności   |   Plan spotkań   |   Historia   |   Podstawy   |   Inne korporacje   |   Dokumenty   |   Czytelnia
 
 

Tadeusz WĘDROWSKI   

Żył w latach 1898-1940, inż. budownictwa lądowego, budowniczy kompleksu Torów Wyścigów Konnych na Służewcu, Arkon.

Urodzony w Warszawie 24 IV 1898 r., syn Wacława - przedsiębiorcy budowlanego, budowniczego kościołów i Marianny z Nowakowskich - siostry ks. prałata dr Marcelego Wacława Nowakowskiego, proboszcza parafii św. Zbawiciela w Warszawie. Siostrami Tadeusza Wędrowskiego były: Stanisława (1900-1989), żona Arkona - inż. Zbigniewa Przedpełskiego (1899-1962) i Zofia, żona Arkona Bogusława Skotnickiego (1905-1987).

W 1918 r. Ukończył Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego i wstąpił na Politechnikę Warszawską. Zaraz jednak zaciągnął się ochotniczo do Wojska Polskiego, gdzie w l. 1918-20 walczył w 5 Pułku Ułanów Zasławskich pod dowództwem gen. Sochaczewskiego (przez całe życie podtrzymywał kontakt z pułkiem w Związku Oficerów Rezerwy). W latach 1921-27 studiował na Politechnice Warszawskiej, uzyskując dyplom inżyniera budownictwa lądowego. Potem pracował kilka lat w przedsiębiorstwie ojca, do czasu likwidacji firmy z powodu kryzysu gospodarczego. W latach 30. był budowniczym Torów Wyścigów Konnych w Warszawie, otwartych wiosną 1939 r. - zajmował się żelbetową konstrukcją trybun.

W 1921 r. zostaje przyjęty do Stowarzyszenia Arkonia, w cetusie 1920/21 Tadeusza Zamoyskiego. Wiąże się z korporacją na całe życie. Jesienią 1922 r. objął urząd oldermana. Jako wychowawca kolejnego rocznika kandydatów do Stowarzyszenia wykazać się musiał talentem pedagogicznym, bowiem jego wychowankowie szczególnie licznie zostawali oldermanami. Z kierowanego przez Wędrowskiego cetusu ten ważny w Arkonii urząd pełnili: Jan Koelichen (olderman cetusu 1924/25), Ryszard Chwalibóg (1925/26) i Michał Mazurkiewicz (1926/27). Z cetusu Jana Koelichena powołano dalszych trzech oldermanów - Tadeusza Załęskiego w r.a. 1927/28, Adama Domańskiego w r.a. 1928/29 i Aleksandra Gumińskiego w r.a. 1930/31. W "trzecim pokoleniu", z cetusu Tadeusza Załęskiego wyszło znów trzech oldermanów: Mieczysław Chodakowski 1931/32, Zbigniew Leśniowski 1932/33 i Włodzimierz Horbaczewski - olderman korporacyjnego cetusu 1944 r., którego większość członków zginęła w Powstaniu Warszawskim. Oldermani z cetusu Aleksandra Gumińskiego to: Andrzej Iżycki 1934/35, Henryk Bartmański 1935/36 i Roman Nowicki 1937/38.

Funkcja oldermana nie wyczerpuje zasług Tadeusza Wędrowskiego dla Stowarzyszenia. Opracował on program wychowania arkońskiego, przyjęty następnie przez Koło A! jako obowiązujący regulamin. W maju 1926 r. na lotnisku mokotowskim walczył wraz z całą Arkonią w obronie Konstytucji, a jego fuks i syn korporacyjny, ówczesny wiceprezes A!, Adam Malinowski poległ w tej walce. W semestrze letnim 1927 r., tuż przed ukończeniem studiów był prezesem Arkonii.

Jako filister często bywał na kwaterze. W roku akademickim 1936/37, w dobie narastającego zagrożenia kraju przez hitlerowskie Niemcy, wraz z fil. fil. Arkonii Januszem Wojciechowskim i gen. Władysławem Andersem i Aquilonii Aleksandrem Heinrichem (b. prezes Naczelnego Komitetu Akademickiego) i Zbigniewem Stypyłkowskim zainicjowali porozumienie młodzieży akademickiej , z reguły głoszącą poglądy narodowe i Wojska Polskiego, którym dowodzili głównie b. legioniści Józefa Piłsudskiego, rządzący Polską pod nazwą "sanacji". Dzięki przyjaźni Tadeusza Wędrowskiego z płk Leonem Strzeleckim (też z 5 P.Uł. Zasławskich), wówczas adiutantem marszałka E. Rydza - Śmigłego, po wielu rozmowach przygotowawczych doszło do spotkania marszałka w maju 1937 r., na Komerszu Arkonii, z liczną (600 osób) reprezentacją ruchu korporacyjnego i całej narodowo myślącej młodzieży akademickiej. W wyniku tego spotkania jesienią 1937 r. powstaje Legia Akademicka - dla dalszego szkolenia na kursach i obozach studentów - oficerów rezerwy WP. Jej dowódcą został płk dypl. Tadeusz Tomaszewski, a szefem reprezentacji młodzieży akademickiej przy dowództwie - wiceprezes Tow. Bratniej Pomocy, student SGGW, Arkon, ppor. art. rez. Witold Tyrakowski (1915-82). Zarówno Witold Tyrakowski, jak i niżej podpisany pomagali fil. Wędrowskiemu w przygotowaniu komerszu.

W tym też czasie, psychicznego i organizacyjnego przygotowywania się do walki z Niemcami, reorganizowano również bronie i służby WP. Wędrowski został przeniesiony z rezerwy macierzystego 5 P.Uł. Zasławskich do broni pancernej. W 1934 r. był podporucznikem w 8. Dywizjonie Samochodowym, przed wojną awansowany na por. br. panc. rez. Nie objęty mobilizacją. Zgłosił się jako ochotnik we wrześniu 1939 r., walczył w broni pancernej i został pod Lwowem wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. Przebywał w obozie w Kozielsku i wiosną 1940 r. został wraz z innymi oficerami zamordowany przez NKWD w Katyniu. PCK(AM) 1291.

Pozostawił żonę Janinę, zmarłą po wojnie i dwóch synów: Michała, inż. rolnika i Jerzego, którzy po 1968 r. wyemigrowali do Danii.

Tadeusz Skarzyński 
(cetus 1934)       

Źródła:
Księgi Pamiątkowe A!: 50-lecia, Warszawa 1929 i 100-lecia, Londyn 1981.
Tucholski J., "Mord w Katyniu", Warszawa 1991
Informacje rodziny i autora.

---

>> Noty biograficzne Arkonów

 
 

Aktualnoťci | Plan spotkań | Czym jest Arkonia? | Historia | Podstawy
Słownik| Inne korporacje | Linki i sznurki
   
Przeszukaj witrynę A! Przeszukaj WWW
admin